<script async src="https://www.googletagmanager.com/gtag/js?id=G-BYMY8Z1N89"></script> <script> window.dataLayer = window.dataLayer || []; function gtag(){dataLayer.push(arguments);} gtag('js', new Date()); gtag('config', 'G-BYMY8Z1N89'); </script>

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Το διδακτικό προσωπικό του ΔΠΜΣ "Διαχείριση Μνημείων":

Οι διδάσκοντες του Προγράμματος είναι:

  • μέλη Δ.Ε.Π. των τριών συνεργαζόμενων τμημάτων,
  • μέλη Ε.Ε.Π., Ε.ΔΙ.Π. και Ε.Τ.Ε.Π. των τμημάτων
  • ομότιμοι καθηγητές και αφυπηρετήσαντα μέλη Δ.Ε.Π.,
  • διδάσκοντες που προσλαμβάνονται ειδικά για να διδάξουν στο Πρόγραμμα,
  • επιστήμονες αναγνωρισμένου κύρους που καλούνται ειδικά για να διδάξουν στο Πρόγραμμα.

Δημήτρης Πλάντζος

Ο Δημήτρης Πλάντζος είναι καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας στο ΕΚΠΑ (Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας) του οποίου είναι απόφοιτος. Έχει μάστερ (MPhil) και διδακτορικό (DPhil) στην κλασική αρχαιολογία από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Στα επιστημονικά του ενδιαφέροντα συγκαταλέγονται η τέχνη και η αρχαιολογία της Αρχαίας Ελλάδας, η αρχαιολογική θεωρία, και η διαχείριση μνημείων και πολιτισμικών αγαθών.

Έχει δημοσιεύσει άρθρα και μελέτες σε επιστημονικά περιοδικά διεθνώς, και τις μονογραφίες: Hellenistic Engraved Gems (Οξφόρδη 1999), Ελληνική τέχνη και αρχαιολογία (Αθήνα 2011, 2016 και Ατλάντα ΗΠΑ 2016), Οι αρχαιολογίες του κλασικού (Αθήνα 2014), Το πρόσφατο μέλλον (2016), και Η τέχνη της ζωγραφικής στον αρχαιοελληνικό κόσμο (Αθήνα και Ατλάντα ΗΠΑ 2018). Έχει εργαστεί ως επιμελητής στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, και ως επιστημονικός σύμβουλος του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού στα έργα «Εικονική Αναπαράσταση του Αστικού Τοπίου της Αρχαίας Αθήνας» και «Πολιτιστική Πύλη του Αρχιπελάγους του Αιγαίου».

Είναι Αν. Διευθυντής του Κέντρου Αριστείας για τις Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Σπουδές του ΕΚΠΑ, Διευθυντής του Τομέα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του ίδιου Πανεπιστημίου, και Διευθυντής των επιστημονικών – ερευνητικών προγραμμάτων «Πανεπιστημιακή Ανασκαφή Άργους Ορεστικού» (ΕΚΠΑ) και «Looking at Things in Southeastern Europe: Regional Archaeology in Search of Viable Futures» (Getty Foundation ΗΠΑ).

Από το 2018 είναι Πρόεδρος της Ειδικής Διιδρυματικής Επιτροπής και Διευθυντής του Προγράμματος.

Χρήστος-Νικόλαος Αναγνωστόπουλος

Ο καθηγητής Χρήστος-Νικόλαος Αναγνωστόπουλος είναι ο Πρόεδρος του Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου και Διευθυντής του εργαστηρίου Intelligent Systems στο ίδιο Τμήμα. Έλαβε το Δίπλωμα Μηχανολόγου Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Ε.Μ.Π.) το 1998, και το Διδακτορικό Δίπλωμα από το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ το 2002. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν την επεξεργασία εικόνων, τα γραφικά των υπολογιστών, την πολιτιστική πληροφορική και την τεχνητή νοημοσύνη. Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 180 άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και συνέδρια, στα παραπάνω μαθήματα καθώς και σε άλλους συναφείς τομείς πληροφορικής.

Δημήτρης Αντωνίου

Ο Δημήτρης Αντωνίου είναι Αρχιτέκτων Μηχανικός Ε.Μ.Π. (1989). Κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου (Master) «Αρχιτεκτονική στο Αστικό τοπίο» του University of Southern California, Los Angeles (1991). Εργάστηκε σαν συνεργάτης ασκούμενος και νέος αρχιτέκτονας Αρχιτεκτονικών Γραφείων στην Αθήνα (Τ. & Δ. Μπίρη, Κ. Κρόκου, Γ. Μακρή, Μ. Καφρίτσα από το 1983 έως το 1989) και στο Los Angeles (Mappamundo Studio, R. Gentile Studio, Sussman/Preja, Sequoia Creative το 1989-91). Υπήρξε Αρχιτέκτονας Σκηνικών (Show/Set Designer) στην εταιρία Supertek Productions, Los Angeles (1991-92), καθώς και στην MCA/Universal Studios, Hollywood, (1992-93). Συνεργάτης του γραφείου «Ι. Βικέλας και συνεργάτες Αρχιτέκτονες» (1993-94). Μέλος της «Θέρος Αρχιτεκτονική» (1994-98), όπου μελέτησε πλήθος ιδιωτικών έργων (κινηματογράφοι, θέατρα, καταστήματα, γραφεία, κατοικίες). Συνεργάτης του γραφείου Kisho Kurokawa &Assoc., στο έργο της Ιαπωνικής Πρεσβείας στην Αθήνα (2003). Έχει διακριθεί σε πανελλήνιους και πανευρωπαϊκούς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς (τρία πρώτα, δύο τέταρτα βραβεία, τέσσερις έπαινοι). Έπαινος στον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό “Zephyr-Τεχνικές Παθητικού Δροσισμού” (1994). Διδακτορικός υπότροφος ΙΚΥ (1997). Δίδαξε σαν εντεταλμένος επίκουρος καθηγητής, τα μαθήματα «Αρχιτεκτονικός Σχεδιασμός» και «Οικοδομική Τεχνολογία» στα Τμήματα Αρχιτεκτόνων του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου (2005-06), του Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφου (2011-14) και του Πανεπιστημίου Πατρών (2000-04), (2009-11), όπου από το 2014 έως σήμερα διδάσκει στη θέση του Επίκουρου Καθηγητή Οικοδομικού Σχεδιασμού. Δίδαξε σαν επισκέπτης, στο 4ο έτος Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Drury, Mo., USA/Drury Center in Greece (2006-07). Έχει διδάξει επίσης Αστικό Σχεδιασμό και Φυσική Κτηρίων στην Κύπρο. Έχει συμμετάσχει σε κριτικές επιτροπές Διπλωματικών εργασιών και Αρχιτεκτονικών Διαγωνισμών και έχει διοργανώσει και επιβλέψει Θερινά Αρχιτεκτονικά Εργαστήρια στην Ελλάδα και την Κύπρο. Έχει σχεδιάσει ποικιλία δημόσιων και ιδιωτικών αρχιτεκτονικών έργων. Έργα και άρθρα του έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις, δημοσιεύσεις, περιοδικά και βιβλία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι συνιδρυτής του γραφείου “ONOFFICE environmental architecture” στην Αθήνα μαζί με την αρχιτέκτονα Ελένη Κατσούφη, με κύριο αντικείμενο τους Αρχιτεκτονικούς Διαγωνισμούς και τις Βιοκλιματικές εφαρμογές σε κατοικίες και σχολεία (1998-σήμερα). Είναι μέλος του Do.Co.Mo.Mo., του ΤΕΕ, του ΕΤΕΚ, του ΣΑΔΑΣ του ΣΑΚ και Int’l Associate AIA (American Institute of Architects).

Γιάννης Καρυδάκης

Ο Γιώργος Καρυδάκης υπηρετεί ως μέλος ΔΕΠ, στην βαθμίδα του Επίκουρου Καθηγητή, το Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου όπου συντονίζει την ερευνητική ομάδα Ευφυούς Αλληλεπίδρασης (ii.aegean.gr) που αριθμεί 7 Υποψήφιους Διδάκτορες και 3 Μεταδιδακτορικούς ερευνητές, είναι μέρος του εργαστηρίου Ευφυών Συστημάτων (i-Lab) και δραστηριοποιείται στην τομή των περιοχών της Αλληλεπίδρασης Ανθρώπου Υπολογιστή, των Ευφυών Συστημάτων και της Ψηφιακής Διαχείρισης Πολιτισμικής Κληρονομιάς. Συνδέεται επίσης, ως συνεργαζόμενο μέλος ΔΕΠ, με το Ε.Κ. Αθηνά και ως έμπειρος ερευνητής με το Εργαστήριο Ευφυών Συστημάτων, Περιεχομένου και Αλληλεπίδρασης, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Στο παρελθόν έχει διατελέσει Λέκτορας επί συμβάσει στο Τμήμα Πληροφορικής με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και έχει εκλεγεί στο Aalborg University στο γνωστικό αντικείμενο Games and Media Technology. Η διδακτική του εμπειρία σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο και εξ αποστάσεως εκπαίδευση ξεπερνάει τα δέκα έτη και περιλαμβάνει πληθώρα μαθημάτων και επίβλεψη μεταπτυχιακών και διδακτορικών διατριβών. Υπηρετεί ως μέλος επιτροπών και ως κριτής σε πληθώρα επιστημονικών περιοδικών και συνεδριών που εντάσσονται στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα, έχει προσκληθεί πολλάκις σε εκδηλώσεις, ημερίδες και συνέδρια να παραδώσει επιστημονικές ομιλίες και διαθέτει πλούσιο διοικητικό έργο στα ιδρύματα που υπηρετεί μέσω της συμμετοχής του σε αντίστοιχες επιτροπές. Εκλέχθηκε Πρόεδρος (2020-22) της Ελληνικής ομάδας ειδικού ενδιαφέροντος ACM για θέματα Αλληλεπίδρασης Ανθρώπου Υπολογιστή (GreekCHI), στο Προεδρείο της οποίας συμμετέχει από το 2012, και συντονίζει την εφαρμογή του Μνημονίου συνεργασίας μεταξύ του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του Ε.Κ. Αθηνά όπου έχει οριστεί ως συντονιστής του Κέντρου Ψηφιακής Διαχείρισης Πολιτισμικής Κληρονομιάς που περιγράφεται ρητά στο μνημόνιο συνεργασίας. Το ερευνητικό του έργο σε διαφορετικές πτυχές της ευφυούς αλληλεπίδρασης και της πολιτισμικής πληροφορικής έχει δημοσιευτεί σε 35 άρθρα σε διεθνή περιοδικά και κεφάλαια σε συλλογικούς τόμους καθώς και σε περισσότερες από 70 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια ενώ έχει αναγνωριστεί ευρέως από την ακαδημαϊκή κοινότητα με περισσότερες από 1500 αναφορές και δείκτη h-index 20. Έχει συμμετάσχει για παραπάνω από 15 έτη σε άνω των 30 ερευνητικών έργων σε Περιφερειακό, Εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο ως Ερευνητής, Επιστημονικός Υπεύθυνος και Συντονιστής Έργου, έχοντας εργαστεί στην βιομηχανία ΤΠΕ για περίπου μια δεκαετία και έχει διατελέσει αξιολογητής έγκρισης και παρακολούθησης Ερευνητικών και Αναπτυξιακών προγραμμάτων σε Περιφερειακά, Εθνικά και Ευρωπαϊκά πλαίσια χρηματοδότησης.

Πέτρος Κουφόπουλος

Ο Πέτρος Κουφόπουλος γεννήθηκε στο Sydney το 1961. Αρχιτέκτων-μηχανικός ΕΜΠ (1986) με μεταπτυχιακές σπουδές στη συντήρηση και αποκατάσταση μνημείων στο Institute of Advanced Architectural Studies, Univ. York της Αγγλίας (1988). Για 10 περίπου χρόνια απασχολήθηκε στο έργο αναστήλωσης του Παρθενώνα και μεταξύ άλλων προγραμμάτων ήταν υπεύθυνος για τη μεταφορά των γλυπτών της δυτικής ζωφόρου στο Μουσείο Ακροπόλεως. Από το 1988 ως σήμερα διατηρεί με τη Μαρίνα Μυριανθέως αρχιτεκτονικό γραφείο που εξειδικεύεται κυρίως στη συντήρηση και αποκατάσταση ιστορικών κτιρίων αλλά και σε εντάξεις νέων σε ιστορικό περιβάλλον, με δραστηριότητα σε όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα στο Άγιο Όρος, Κύπρο, την Τουρκία και στη μονή Σινά στην Αίγυπτο. Από το 2002 και εξής αποτελεί μέλος ΔΕΠ του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών όπου διδάσκει σχεδιασμό, οικοδομική τεχνολογία και αποκαταστάσεις, και έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα. Έχει δύο διακρίσεις σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Το έργο αποκαταστάσεως του Καθολικού της μονής Σίμωνος Πέτρας (1997) και του Σκευοφυλακίου της μονής Βατοπεδίου (2007) έχουν διακριθεί με δίπλωμα και έπαινο της Europa Nostra αντίστοιχα. Έχει διδάξει σε σεμινάρια και μετεκπαιδευτικά προγράμματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Ισπανία, Αγγλία). Ακόμη έχει συγγράψει τρία βιβλία: «Αγιορειτική Μεταλλοτεχνία, από το 18ο ως τον 20ο αιώνα», 1997 (με τον Σ. Μαμαλούκο), «Μελέτη αποκαταστάσεως του Οπισθονάου του Παρθενώνα», 1992, «Master Plan for Waldi el Deir», 2010, (με την Μ. Μυριανθέως). Έχει πραγματοποιήσει σημαντικό αριθμό διαλέξεων και ανακοινώσεων σε επιστημονικά συνέδρια και δημοσιεύσεις άρθρων σε περιοδικά και συλλογικούς τόμους.

Διονύσης Μουρελάτος

Ο Διονύσης Μουρελάτος έχει πτυχίο με ειδίκευση στην Αρχαιολογία και την Ιστορία της Τέχνης του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στη Βυζαντινή Αρχαιολογία  από το ίδιο τμήμα (διπλωματική εργασία: «Η σχέση του ζωγράφου με το δωρητή στις κρητικές εικόνες του 15ου και 16ου αιώνα. Η μαρτυρία των υπογραφών των ζωγράφων, των επιγραφών, των οικοσήμων, των απεικονίσεων των δωρητών. Παράρτημα: Σχεδιασμός και ανάπτυξη Βάσης Δεδομένων για τις εικόνες». Το 2009 έλαβε το Διδακτορικό του δίπλωμα από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών μετά την υποστήριξη διδακτορικής διατριβής με τίτλο «Εικόνα: Θέση και λειτουργικότητα. Αποθησαύριση και ηλεκτρονική οργάνωση όρων και στοιχείων». Έχει εργαστεί ως αρχαιολόγος/ερευνητής στο Υπουργείο Πολιτισμού (1999-2000) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (2000-2010) και στο Ίδρυμα του Όρους Σινά (2005). Είναι μέλος της ελληνικής αρχαιολογικής αποστολής στο Νότιο Σινά (1999 κεξ.). Ήταν υπεύθυνος του συντονισμού της ανασκαφής στον παλαιοχριστιανικό οικισμό της Καρδάμαινας στην Κω (2001 και 2002). Υπεύθυνος της ανασκαφής εντός της Ιεράς Μονής Σινά, στο περιβάλλοντα χώρο του καθολικού της Μονής (Αύγουστος, Οκτώβριος 2005). Από το 2009 διδάσκει στο Διιδρυματικό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Διαχείριση Μνημείων: Αρχαιολογία, Πόλη και Αρχιτεκτονική» τα μαθήματα «Βυζαντινή, Μεσαιωνική και Μεταβυζαντινή Αρχιτεκτονική και Τοπογραφία» και «Ειδικά Θέματα Ιστορίας και Θεωρίας» με ειδικό θέμα του μαθήματος «Ιστορία της Αρχαιολογίας στην Ελλάδα. Η πρόσληψη της Αρχαιότητας στα νεώτερα χρόνια». Επίσης από το ακαδημαϊκό έτος 2011-12 διδάσκει περιοδικά το μάθημα «Βυζαντινή Αρχαιολογία και Τέχνη» στο Τμήμα Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Σταύρος Μαμαλούκος

Ο Σταύρος Μαμαλούκος είναι Δρ. Αρχιτέκτων Μηχανικός ΕΜΠ, Αναστηλωτής MΑ in Conservation Studies, IoAAS University of York, UK. Γεννήθηκε στην Ελευσίνα το 1960. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ (1978-1984) και Αποκαταστάσεις Μνημείων (MΑ) στο IoAAS, University of York, UK (1988-1989). Διδακτορική διατριβή στο ΕΜΠ / Περιοχή Ιστορίας Αρχιτεκτονικής με θέμα : «Το Καθολικό της Μονής Βατοπεδίου. Ιστορία και Αρχιτεκτονική» (2001). Εξωτερικός επιστημονικός συνεργάτης του Προγράμματος Διατμηματικών Μεταπτυχιακών Σπουδών Εξειδίκευσης «Προστασία Μνημείων» του ΕΜΠ (από το 1998 ως το 2010). Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών με αντικείμενο την Ιστορία της Μεσαιωνικής και της Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής (από το 2005). Αναπληρωτής Καθηγητής (από το 2015). Διδάσκων στο Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Διαχείριση Μνημείων «Αρχαιολογία, Πόλη και Αρχιτεκτονική» (από το 2008). Επιστημονική δραστηριότητα στους τομείς της έρευνας της βυζαντινής και της μεταβυζαντινής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής, της οχυρωματικής αρχιτεκτονικής, της νεώτερης αρχιτεκτονικής και πολεοδομίας, της προβιομηχανικής τεχνολογίας και της συντήρησης και αποκατάστασης μνημείων (πάνω από 160 δημοσιεύσεις και 170 συμμετοχές σε συνέδρια και επιστημονικές συναντήσεις). Στέλεχος του αρχιτεκτονικού γραφείου «Σταύρος Μαμαλούκος – Αναστασία Καμπόλη & Συνεργάτες» με κύριο αντικείμενο τις αποκαταστάσεις ιστορικών κτιρίων (από το 1985) (3 βραβεία Europa Nostra).

Τάκης Μαστραντώνης

Ο Παναγιώτης (Τάκης) Μαστραντώνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956. 

Είναι Χημικός Μηχανικός ΕΜΠ και διδάκτορας του Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως τεχνικός σύμβουλος σημαντικών πολιτιστικών οργανισμών και του υπουργείου Πολιτισμού για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση έργων πολιτισμού.

Από το 2009 διδάσκει στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Αρχαιολογία Πόλη και Αρχιτεκτονική».

Στις εκδόσεις Καρδαμίτσα έχουν κυκλοφορήσει τα βιβλία του Διαχείριση Αρχαιολογικών Έργων - Θεωρητικό Πλαίσιο και Ανάπτυξη Εξειδικευμένων Εργαλείων (2008) και Όψεις Διαχείρισης Κινδύνου σε Αρχαιολογικά Έργα (2009).

Γεώργιος Πανέτσος

Ο Γεώργιος Πανέτσος είναι Kαθηγητής Αρχιτεκτονικού και Αστικού Σχεδιασμού. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ (1978-84, δίπλωμα με άριστα, 1ος κατά σειράν επιτυχίας) και το Πανεπιστήμιο Harvard (1984-6, ΜΑrch) ως υπότροφος. Μετεκπαιδεύθηκε ως υπότροφος Herder της Alfred Toepfer Stiftung F.V.S.στην Hochschule fuer Angewandte Kunst (1987-8, έδρα Η. Hollein) και το Πολυτεχνείο Βιέννης. Από το 1984 ανέπτυξε ερευνητική, συγγραφική και εκπαιδευτική δραστηριότητα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με κύρια αντικείμενα τον αρχιτεκτονικό και τον αστικό σχεδιασμό, την σύγχρονη αρχιτεκτονική θεωρία και πρακτική, την ελληνική και διεθνή αρχιτεκτονική του 19ου και του 20ου αιώνα, την διατήρηση και ανάδειξη της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και την ανώνυμη αρχιτεκτονική. Ως προσκεκλημένος ομιλητής ή κεντρικός εισηγητής έχει δώσει περισσότερες από τριάντα διαλέξεις σε πανεπιστημιακά ιδρύματα και αρχιτεκτονικά συνέδρια, στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ελβετία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, την Ολλανδία, την πρώην Γιουγκοσλαβία, την Ιαπωνία και την Κύπρο. Επιστημονικές του εργασίες έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά και αυτοτελείς τόμους. Η τρέχουσα ερευνητική δραστηριότητά του αφορά στις δυνατότητες αστικής ανάπλασης της ελληνικής πόλης με μελέτη περίπτωσης το κέντρο της Αθήνας, στην αρχιτεκτονική του Th. Hansen ως περίπτωση αναδρομικής αρχιτεκτονικής, και στις επιρροές της επώνυμης στην ανώνυμη αρχιτεκτονική, με αφετηρία την απόδοση της έννοιας (concept) της Casa Malaparte στον Γεώργιο Κοντολέοντα.

Προσελήφθη στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών το 1999 ως εντεταλμένος λέκτορας. Το 2001 εξελέγη Αναπληρωτής Καθηγητής και το 2009 Καθηγητής Αρχιτεκτονικού και Αστικού Σχεδιασμού. Διετέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος και Πρόεδρος του Τμήματος κατα τις περιόδους 2002-7 και 2007-11 αντίστοιχα. Στόχος της διοικητικής δραστηριότητάς του ως προέδρου, αλλά και στη συνέχεια, ως μέλους ακαδημαϊκών επιτροπών, υπήρξε η εδραίωση του Τμήματος ως κέντρου αριστείας στον χώρο της διεθνούς αρχιτεκτονικής εκπαίδευσης μέσω κυρίως της διαρκούς αναπροσαρμογής του προγράμματος σπουδών και της αξιοκρατικής επιλογής συνεργατών. Κατά την περίοδο 2005-11 υπήρξε μέλος της Προσωρινής Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Πολυτεχνείου Κρήτης και από το 2010 αυτής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Επίσης από το 2007 διετέλεσε αξιολογητής των ιδιωτικών αρχιτεκτονικών και συναφών σχολών της Κύπρου.

Από το 2005 είναι επιμελητής της διεθνούς δίγλωσσης αρχιτεκτονικής επιθεώρησης ΔΟΜΕΣ, από το 2009 της Επετηρίδας Ελληνικής Αρχιτεκτονικής και από το 2012 της Επετηρίδας Κυπριακής Αρχιτεκτονικής. Οι τρείς αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί που συνδιοργάνωσε υπό την ιδιότητα του επιμελητή των ΔΟΜΩΝ και οι σχετικές δημοσιεύσεις συνέστησαν πεδίο διερεύνησης της αρχιτεκτονικής συλλογικής κατοικίας στην Ελλάδα. Το 2009 ίδρυσε τα Βραβεία Αρχιτεκτονικής ΔΟΜΕΣ και το 2013 το ψηφιακό ευρετήριο Ελληνικής Αρχιτεκτονικής ΔΟΜΕΣ INDEX (www.domesindex.com).

Γιάννης Πατρώνης

Ο Γιάννης Πατρώνης είναι Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της  Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών με  σπουδές στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ (1963 – 1968) και  μεταπτυχιακές σπουδές, Master of Architecture in Urban Design, στο Graduate School of Design, Harvard University, U.S.A. (1973 – 1975 ). Δίδαξε με γνωστικό αντικείμενο Αρχιτεκτονική Σύνθεση και Αστικός Σχεδιασμός  στο προπτυχιακό και στο μεταπτυχιακό επίπεδο (1999-2011)  και ως  Ομότιμος Καθηγητής (2012-σήμερα) στο από  κοινού μεταπτυχιακό πρόγραμμα των: Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Πανεπιστημίου Πατρών και Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας Πανεπιστημίου Αιγαίου, με θέμα: Διαχείριση Μνημείων: Αρχαιολογία Πόλη και Αρχιτεκτονική. H επαγγελματική του εμπειρία από το 1968 έως σήμερα περιλαμβάνει την ίδρυση του Ελεύθερου Εργαστηρίου Αρχιτεκτονικών και Πολεοδομικών Μελετών όπου σαν κύριος Μελετητής και Επιβλέπων Μηχανικός συμμετείχε στη μελέτη και την κατασκευή πλήθους έργων. Παράλληλα, (1982  -  1984), υπήρξε μέλος  της  Ομάδας  Πολεοδομικών  Μελετών της CANDILIS – DENCO (1985  -  1987), επικεφαλής της Ομάδας  Αρχιτεκτόνων στη ΔΕΠΟΣ-ΣΚΟΠ με αντικείμενο την αρχιτεκτονική Μελέτη 14 Περιφερειακών Αγορών και σύμβουλος Αρχιτέκτων (1994 – 2000 ) στη Διοίκηση Έργου για την επέκταση του  Μεγάρου   Μουσικής   Αθηνών και την υλοποίηση 4 Θεατρικών  Αιθουσών στη Θεσσαλονίκη:  Βασιλικό  Θέατρο, Ολύμπιον, Θέατρο Εταιρείας  Μακεδονικών Σπουδών και Θέατρο Μονής Λαζαριστών, εν όψει εκδηλώσεων Πολιτιστικής  Πρωτεύουσας  της  Ευρώπης για το  1997. Τέλος  (2001-2003) υπήρξε Τεχνικός Διευθυντής της Εταιρείας Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας (ΕΑΧΑ Α.Ε.).